Opowieści o przestrzeni nieprzeniknionej: Case studies – badania terenowe nad tytułowymi katedrami – część I
Podczas I części wykładu zaprezentowane zostaną wyniki badań terenowych nad tytułowymi katedrami. W ten sposób dopełniona zostanie część teoretyczna opowieści, rozwijana w czasie poprzednich spotkań. Pojawią się zarówno omawiane już przykłady katedr, jak i nowe – polskie i zagraniczne. Badania terenowe poprzedzające wykład zostały zrealizowane z wykorzystaniem głównie metod jakościowych: obserwacji uczestniczącej, wywiadów a także przeprowadzonych kwerend. Podczas I części wykładu zostaną one pokrótce przybliżone, także w kontekście rozwoju dyscyplin naukowych, z którymi są związane, czyli antropologii czy kulturoznawstwa.
II część wykładu zaplanowana jest na luty.
Obie części wchodzą w skład cyklu Opowieści o przestrzeni nieprzeniknionej, poświęconego autorskiej koncepcji przestrzeni nieprzeniknionej, sytuującej się na granicy teorii poznania, estetyki oraz teorii interpretacji. Opowieść osnuta jest wokół motywu katedry – emblematycznego dla koncepcji. Tytułowa przestrzeń nieprzenikniona zostanie przedstawiona na wybranych przykładach, w oparciu o interdyscyplinarne zaplecze metodologiczne czerpiące z dokonań estetyki formalnej, teorii interpretacji czy w końcu metod badań antropologicznych i komparatystycznych w badaniu współczesnej kultury, zwłaszcza wizualnej.
Prowadzenie: Karolina Osińska – komparatystka literacko-kulturowa o antropologicznym i kulturowym zacięciu. Magister kulturoznawstwa i historii sztuki UMK. Zawodowo związana z toruńskimi instytucjami kultury. Naukowo zainteresowana modą, sztuką współczesną, kulturą popularną oraz mediami społecznościowymi na czele z Instagramem. Autorka realizowanych w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu cykli wykładów: Opowieści o kolorze (2023–2024), Instagramowe opowieści (2024–2025) oraz najnowszego i aktualnie prowadzonego: Opowieści o przestrzeni nieprzeniknionej.
Sala audiowizualna w budynku B i transmisja na Facebooku Centrum Literatury CSW
Źródło: Centrum Sztuki Współczesnej ZNAKI CZASU