Bydgoska młodzież na „barykadach” lat osiemdziesiątych XX wieku
Dziedzictwo  /  Literatura

Bydgoska młodzież na „barykadach” lat osiemdziesiątych XX wieku

  • 13
    czerwca 2026 (sobota), godz. 13:00
Miejsce:
Biblioteka UKWBydgoszcz, Karola Szymanowskiego 3

13 czerwca 2026 roku o godz. 13.00 w Pracowni „Pamięć Bydgoszczan i Regionu” Biblioteki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego przy ul. Szymanowskiego 3 na I piętrze odbędzie się spotkanie młodych opozycjonistów i konspiratorów z lat osiemdziesiątych XX wieku.

Spotkanie ma charakter otwarty, koleżeński. Jednocześnie odbędzie się też promocja książki historycznej pn. Bydgoska młodzież na „barykadach” lat osiemdziesiątych XX wieku.

Energia, determinacja i pomysłowość były głównymi cechami aktywności tych młodych ludzi, przesłaniając chwile zwątpienia i zniechęcenia oraz załamania w śledztwie i podczas różnych operacji represyjnych ze strony władz. Młodzi oświetlili blaskiem energii, radości i zaangażowania oraz społeczno-politycznej odpowiedzialności imię miasta, dotąd uśpionego i wygodnie umoszczonego w zniewalającym systemie realnego socjalizmu Polski Ludowej. Kontynuowali tradycję buntu 18 listopada 1956 roku, kiedy to głównie młodzi ludzie w proteście przeciwko zniewoleniu zniszczyli urządzenia zagłuszające audycje radiowe rozgłośni wolnościowych na Wzgórzu Dąbrowskiego w Bydgoszczy.

Tkwiące w każdym, niezależnie od czasu, generacyjnym buncie młodzieży, nastawienie antysystemowe zostało skonkretyzowane i wzmożone przez „szarą rzeczywistość” upadającego realnego socjalizmu oraz przez gniew z powodu zatrzaśnięcia „okna wolności” lat 1980-1981. Ta koincydencja nadawała temu buntowi szczególną siłę i – wraz z młodzieńczym idealizmem – szczególną nośność.

Był to bunt przeciwko rzeczywistości podstawowych problemów bytowych, zniewoleniu, bierności i konformizmu. Dzięki sierpniowemu oknu wolności lat 1980-1981, a także wpisanemu w naturę każdego młodego człowieka sprzeciwowi wobec zastanego świata, był równocześnie poszukiwaniem realnych i symbolicznych sfer wolności i szczęśliwości – w sztuce i w walce, w religii i na emigracji, w czytaniu ksiąg zakazanych, w długich debatach i kłótniach, w pływaniu na kajakach i w górskich wspinaczkach. Był to bunt wspólny, wzajem się podtrzymujący.

Wydarzenia 1956 roku, silny w latach 1980-1981 ośrodek NSZZ „Solidarność”, w tym wydarzenia 19 marca 1981 roku oraz opozycja i konspiracja młodzieży lat osiemdziesiątych XX wieku powinny stać się trwałym elementem historycznej tożsamości miasta. Wpisują się w jego tradycję walki o suwerenność i niepodległość na równi z wrześniem 1939 roku i nie powinny ulec marginalizacji ani tym bardziej zapomnieniu.



Źródło: Biblioteka UKW