BDP: Miłość bez adresu

Osoby w kryzysie bezdomności najczęściej pojawiają się w debacie publicznej jako osoby potrzebujące pomocy. Rzadziej mówi się o nich jako o osobach, które kochają, tęsknią, flirtują. W centrum rozmowy znajduje się pytanie: czy prawo do mieszkania jest także prawem do intymności? „Miłość bez adresu” to rozmowa o tym, jak kryzys bezdomności dotyka życia emocjonalnego, seksualnego i relacyjnego.

To także próba przywrócenia tym doświadczeniom miejsca w języku, który często redukuje człowieka do jego sytuacji materialnej. Będziemy rozmawiać o potrzebie bycia z kimś, nie jako o przywileju, ale jako o części podstawowego doświadczenia bycia człowiekiem. Co dzieje się z relacją, kiedy brakuje miejsca, które można nazwać własnym?

Informacje organizacyjne:
Kiedy? 10.10.2026 r. godz. 13.30-14.45
Gdzie? Sala Młyńska, I piętro w Młynach Rothera
Dla kogo? dla wszystkich zainteresowanych
Cena: bezpłatnie
Zapisy: wstęp wolny

O gościach:

Julia Wygnańska – Prezeska Zarządu Fundacji Najpierw Mieszkanie Polska, rzeczniczka zakończenia bezdomności w duchu wartości „Najpierw mieszkanie – Housing First. Badaczka społeczna, trenerka Housing First (HFEH 2022), praktyczka dialogu motywującego (PIDM 2022) oraz terapeutka reintegracji społecznej (PTPOW 2019). Wspiera profesjonalistów rozwijających Najpierw mieszkanie w Polsce, m.in. konsultuje Program NM Dzieła Pomocy Św. Ojca Pio w Krakowie (od 2020), prowadziła monitoring wierności największego programu NM w Polsce (lider Fundacja Fundusz Współpracy, Biuro Polityki Lokalowej m.st. Warszawy, Y-Saatio) 2019-2023.   W pracy z osobami w kryzysie kieruje się wartościami NM: buduje profesjonalne relacje wspierające, szanuje decyzje, doceniania każdy krok ku zdrowieniu, indywidualizuje wsparcie, zakorzenienia w społeczności lokalnej oraz walczy o to, by pobyt w mieszkaniu był prawem. Na tych zasadach prowadzi Program Ambiwalencja dla osób przeprowadzających się do lokali miejskich po okresie bezdomności w Warszawie. Na zlecenie instytucji publicznych realizuje badania w obszarze bezdomności, wykluczenia mieszkaniowego czy deinstytucjonalizacji. Była członkinią Europejskiego Obserwatorium Bezdomności FEANTSA (2004-2009), jest autorką artykułów i prezentacji o bezdomności publikowanych m.in. w European Journal of Homelessness i prasie codziennej.

ks. Sławomir Bar – polski duchowny rzymskokatolicki, zankonnik ze Sgromadzenia Księży Misjonarzy. W Bydgoszczy znany jest jako niezwykle charyzmatyczny społecznik, który całe swoje życie podporządkował realnej pomocy ludziom wykluczonym, z doświadczeniem bezdomności oraz młodzieży. Od 2010 roku jest związany z Bazyliką św. Wincentego a Paulo w Bydgoszczy. Pełni tam potrójną funkcję: proboszcza tamtejszej parafii, superiora Domu Zgromadzenia Misji, dziekana dekanatu Bydgoszcz II – Śródmieście. Ks. Sławomir Bar zyskał ogólnopolski rozgłos dzięki zamianie bocznej kaplicy bydgoskiej bazyliki w całodobową ogrzewalnię dla osób w kryzysie bezdomności. Wokół bazyliki stworzył swoiste „centrum pomocy holistycznej”, do którego należą: BARdzo ważny projekt – społeczny bar godnościowy, punkt medyczny, sklep dobroczynny oraz akcje masowe. Za bezkompromisowe działanie, niesienie pomocy bez oceniania drugiego człowieka i walkę o ludzką godność kapituła Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy uhonorowała go tytułem Bydgoszczanin Roku 2025.

Prowadzący:

Taras Gembik – kurator, poeta, socjolog. Kurator programu publicznego w Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie. Od 2018 roku współpracuje z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Razem z Marią Beburią tworzy kolektyw „BLYZKIST” (bliskość), który skupia się na tworzeniu wielopoziomowej wspólnoty osób z doświadczeniem migracji. Prowadzi od lipca 2021 roku Klub Antykryzysowy w Muzeum Sztuki Nowoczesnej dla osób w kryzysie bezdomności. Od początku pełnej inwazji Rosji na Ukrainę współtworzył Solidarny Dom Kultury „Słonecznik” na ulicy Pańska 3. Współtworzył i był kierownikiem Centrum Społeczności Romskiej w Warszawie.