Bezwstydna

“BEZWSTYDNA" powstała z inspiracji książką Clarissy Pinkoli Estes pod tytułem Biegnąca z wilkami. W spektaklu przeplatają się wątki z życia Miry, głównej bohaterki, z baśnią Andersena “Czerwone trzewiki”, Braci Grimm “Bezręka dziewczyna” czy innuicką historią o “Kobiecie Szkielet”. Mirra przechodzi kryzys, tak zwaną noc duszy, moment w którym dotychczasowy sposób działania i myślenia o sobie i świecie bezpowrotnie załamuje się. Nie chcąc trwać w iluzji własnych przekonań czy zewnętrznych oczekiwań zanurza się w wewnętrznej podróży do samej siebie. Jej historia opowiada się poprzez baśniowe bohaterki i bohaterów, którzy w myśl jungowskiej analizy śnienia są reprezentantami jej (pod)osobowości. Jej wewnętrzna podróż do kluczowych momentów z życia staje się próbą odzyskania czy odpamiętania zawłaszczonych i zawstydzonych przez społeczeństwo, rodzinę, system czy cywilizację naturalnych instynktów, spontanicznego sposobu bycia. Mira w wizyjnej, na wpół rzeczywistej a na wpół sennej rzeczywistości przygląda się tym częściom zrośniętej z jej sposobem myślenia osobowości, z którą już się nie identyfikuje. W symboliczny sposób poddaje się alchemicznemu procesowi rozpadu, który jak w przypadku nasionka wsadzonego do ziemi powoli zaczyna gnić by po czasie zacząć kiełkować, rodząc nowe życie. W świecie szybkości, bylejakości, ateistycznym i na wskroś materialistycznym, bohaterka szuka duchowej strawy. Odzyskuje tak zwane przez autorkę “Biegnącej z wilkami” podwójne obywatelstwo, czyli zdolność do jednoczesnego przebywania w świecie materialnym - zewnętrznym oraz w świecie wewnętrznym - duchowym. Dzięki tej wewnętrznej unii, jest w stanie poczuć miłość. “Bezwstydna” to spektakl o powrocie do łagodności, do delikatnych i zawstydzonych momentów, w których bezsilność, słabość, smutek, rozczarowanie czy lęk zostały zastąpione siłą, bezwzględnością, stanowczością, autodestrukcyjnym czy masochistycznym zachowaniem ułatwiającym przetrwanie. Odpamiętanie za pomocą przywołanych baśni tych zawstydzonych części pozwala bohaterce odzyskać przyjemność.

Źródło: Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy